| تبليغات | X |
|
|
|
|
درباره من
حرف هایی هست برای گفتن ایمیل آرشیو تیتر ها آرشیو مهر 1388 شهریور 1388 مرداد 1388 تیر 1388 خرداد 1388 اردیبهشت 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 لینک ها پشت دریاها هومیوپاتی تیزتیغ کاغذ اسیر خاک یه مسافر کوچولو Ðe$igNeR
|
آیینه ها با آه آغاز می شوند و آه پایان حرف روشن آیینه هاست -"آه" آیینه حرف اول و آخر را در یک کلام گفت سطح تمام آینه ها امروز خاکستری است تصویر روبه روی من انگار من نیست تصویر دیگری است وقتی خطوط سربی سطح شقیقه های مرا با شتاب هاشور می زنند دیگر نمی توانم این تارهای روشن را آرام پشت گوش بیندازم خوب است حرف آینه ها را این بار پشت گوش بیندازم
قیصر امین پور شگفتا! که وقتی بود نمی دیدم. وقتی می خواند نمی شنیدم... وقتی دیدم که نبود... وقتی شنیدم که نخواند...! چه غم انگیز است که وقتی چشمه ای سرد و زلال در برابرت می جوشدو می خواند و می نالد تشنه ی آتش باشی و نه آب. و چشمه که خشکید چشمه که از آن آتش که تو تشنه ی آن بودی بخار شد و به هوا رفت. و آتش کویر را تافت و در خود گداخت واز زمین آتش رویید و از آسمان بارید.تو تشنه ی آب گردی و نه تشنه ی آتش. و بعد عمری گداختن از غم نبودن. کسی که تا بوداز غم نبودن تو می گداخت. دکتر علی شریعتی نیازهای بلند ما را همواره بی تاب می دارندو آنچه هست پست است عشق های مقدس در جان ما شعله می کشندو آنچه هست آلوده است زیبایی ها ما را مدام در حسرت خویش می گدازند و آنچه هست زشت است آنچه هست خوب نیست پاک نیست منزه نیست جاوید نیست صمیمیت ندارد عظمت ندارد هر چه هست برای مصلحتی است هر که هست به خاطر منفعتی است هیچ چیز به خودش نمی ارزد هیچ کس به خودش چیزی نیست همه چیز را همه کس رابرای سودی و فایده ای گذاشته اند. هبوط در کویر
می بینم صورتمو تو آینه با لبی خسته می پرسم از خودم اون به من یا من به اون خیره شدم چشمامو یه لحظه رو هم می ذارم می تونم از صورتم ورش دارم هر چی باید بدونم دستم می گه می گه این تویی نه هیچ کس دیگه رنگ غربت تو تموم لحظه ها حالا امروز چی ازت مونده به جا می خواستی خورشید و با دست بگیری داری بی صدا تو قلبت می میری نخواد از گذشته ها حرف بزنه اما باز تو هر تیکش عکس منه چشم امیدو ببر از آسمون بوی کهنگی میدن تمومشون یادته روزی که روی تختم نشسته بودم تو هم روبه روم روی تختت نشسته بودی طبق معمول من چرت و پرت می گفتم تو هم می خندیدی می خندیدم وسط خنده هام زدم زیر گریه یادمه مادر بزرگم همیشه می گفت زیاد نخند که خنده ی زیادی با عث گریه میشه ]خ که چقدر این خنده برای فرار خوبه البته اگه بتونی خوب بخندی گفتم و گفتی حرفهاتو دوست داشتم دوست دارم چون از سر نصیحت نیست گفتم انگار توی یک راه تاریک پر مه راه می رم از آخرش خبر ندارم اما امید دارم به نور برسم تلاش می کنم به نور برسم گفتم می خوام های زیادی دارم گفتی همه ی خواسته هاتو بنویس تا یادت بمونه و برای رسیدن بهشون تلاش کنی گفتم آخه خیلی از خواسته هام ممکنه آرمانی باشه گفتی بنویس اگه بخوای می رسی گفتم دوست دارم روحم رشد کنه بزرگ باشه گفتم دوست دارم زود ببخشم و دیر قضاوت کنم آخه می دونی من یه جورایی کینه شترییم دوست دارم اگه چیزی دارم اگه قرار داشته باشم ظرفیت پذیرشش رو هم داشته باشم می خوام با خودم با آدم های اطرافم مهربون تر باشم دوست دارم نگاه دغدغم باشه نه چشمای زیبا دوست ندارم برای رسیدن به خواسته هام دیگران رو پله ی تر قی خودم کنم دوست دارم... ... می خوام آدم باشم.
گر بدین سان زیست باید پست
من چه بی شرمم اگر فانوس عمرم را به رسوایی نیاویزم بر بلندِ کاجِ خشکِ کوچه بن بست
گر بدین سان زیست باید پاک من چه ناپاکم اگر ننشانم از ایمان خود چون کوه یادگاری جاودانه بر تراز بی بقای خاک احمد شاملو به سراغ من اگر می آیید پشت هیچستانم پشت هیچستان جایی است. پشت هیچستان رگ های هوا پر قاصد هایی است که خبر می آرنداز گل واشده ی دور ترین بو ته ی خاک. روی شن ها هم نقش های سم اسبان ظریفی است که صبح به سر تپه ی معراج شقایق رفتند. پشت هیچستان چتر خواهش باز است: تا نسیم عطشه در بن برگی بدود زنگ باران به صدا می آید. آدم اینجا تنهاست ودر این تنهایی سایه ی نارونی تا ابدیت جاریست. به سراغ من اگر می آیید نرم و آهسته بیایید مبادا که ترک بردارد چینی نازک تنهایی من. سهراب سپهری /پی نوشت: تنهایی سکوت حرفهای نگفته تنها.../
عشق یک جوشش کور است
و پیوندی از سر نابینایی، دوست داشتن پیوندی خودآگاه واز روی بصیرت روشن و زلال. عشق بیشتر از غریزه آب می خورد و عشق با شناسنامه بی ارتباط نیست، عشق طوفانی ومتلاطم است، عشق جنون است عشق زیبایی های دلخواه را در معشوق می آفریند، عشق یک فریب بزرگ و قوی است ، عشق در دریا غرق شدن است، عشق بینایی را میگیرد، عشق خشن است و شدید و ناپایدار، عشق همواره با شک آلوده است، ازعشق هرچه بیشتر نوشیم سیراب تر میشویم، عشق نیرویی است در عاشق ،که او را به معشوق میکشاند، عشق تملک معشوق است، عشق معشوق را مجهول و گمنام می خواهد تا در انحصار او بماند، در عشق رقیب منفور است، دوست داشتن ایمان است و خدایا به هر کس دوست می داری بیاموز که ” عشق” از “زندگی کردن” بهتر است. دکتر علی شریعتی می خواهم بخوابم... مثل بچگی هایم! هنوز فاصله ی دستانم اندازه ی یک دنیاست... هوای لحظه هایم ابری ست... به اندازه ی تمام رویاهایم دلم گرفته است... ... تو به من خندیدی و نمی دانستی من به چه دلهره از باغچه ی همسایه سیب را دزدیدم باغبان از پی من تند دوید سیب را دست تو دید غضب الوده به من کرد نگاه سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک و تو رفتی و هنوز سالهاست که در گوش من ارام ارام خش خش گام تو تکرار کنان می دهد ازارم ومن اندیشه کنان غرق این پندارم که چرا باغچه ی کوچک ما سیب نداشت؟ حمید مصدق
/پی نوشت:بارها این شعررو خوندم اما هر بار که می خونمش بیشتر از قبل دوستش دارم./
|
